Ciasto francuskie nie jest zalecane niemowlętom ani młodszym dzieciom. Najlepiej wprowadzić je dopiero po ukończeniu 2–3 lat, w małej ilości i jako okazjonalny element różnorodnej diety.
Dlaczego ciasto francuskie nie jest polecane maluchom?
Samo ciasto nie dostarcza wielu składników potrzebnych do rozwoju dziecka. Jest kaloryczne, ale zwykle ubogie w witaminy, składniki mineralne i błonnik. Problemem jest także skład gotowych produktów, który może znacznie różnić się między producentami.
W sklepowym cieście francuskim często znajdują się:
- duża ilość tłuszczu, w tym tłuszcze palmowe lub inne tłuszcze nasycone,
- sól i cukier, których małe dzieci nie powinny spożywać w nadmiarze,
- substancje spulchniające, konserwanty i inne dodatki do żywności,
- czasem alkohol lub aromaty wymagające dokładnego sprawdzenia na etykiecie.
Dlatego ciasto francuskie można określić jako produkt o niewielkiej wartości odżywczej w stosunku do dostarczanej energii. U części dzieci duża ilość tłuszczu i mała zawartość błonnika może sprzyjać dolegliwościom trawiennym, w tym zaparciom.
Jak podać ciasto francuskie starszemu dziecku?
Jeśli zdecydujesz się podać je dziecku po 2.–3. roku życia, zacznij od niewielkiej porcji. Sprawdź skład i wybierz produkt możliwie prosty, bez alkoholu oraz zbędnych dodatków. Ciasto powinno być zawsze upieczone, nie surowe.
Nie trzeba traktować go jako produktu zakazanego, ale nie powinno regularnie zastępować pieczywa, kasz ani innych bardziej odżywczych produktów. Najlepiej podawać je rzadko, w ramach urozmaiconej diety, i obserwować reakcję dziecka.
Najważniejszy jest nie sam wiek, lecz także skład produktu i wielkość porcji. Dla niemowlęcia ciasto francuskie nie wnosi istotnych korzyści, dlatego nie ma powodu, by wprowadzać je wcześniej.
Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. W razie wątpliwości dotyczących diety dziecka skonsultuj się z pediatrą lub dietetykiem.
